Βελβεντός – Φαράγγι Σκεπασμένο

Ο Βελβεντός ή το Βελβεντό, είναι κωμόπολη του Ν. Κοζάνης στην βορειοανατολική πλευρά της τεχνητής λίμνης Πολυφύτου,  στους πρόποδες των Πιερίων.  Λίγο πριν την Κοζάνη αφήνουμε την Εγνατία οδό και στρίβουμε αριστερά προς αεροδρόμιο-Σέρβια. Φτάνοντας στη γέφυρα της λίμνης Πολυφύτου αντικρίζουμε απέναντι τα Πιέρια  με τα Σέρβια πρώτα πρώτα στην πλαγιά. Μετά τη γέφυρα ακολουθούμε πορεία προς τα αριστερά για Βελβεντό και μετα από περιπου 20 km εμφανίζεται μπροστά μας  ενα κεφαλοχώρι νοικοκυρεμένο, γραφικό πεντακαθαρο  . Μέσα σε ένα  όμορφο τοπίο που από τη μια αγναντεύεις τα δάση και τις κορυφές των Πιεριων από την άλλη την λίμνη.

Εμεις προσπερνάμε το χωριο  και μετα τον οικισμό Μετόχι  εξω από την εκκλησία της Αγ. Τριάδας  , ξεκιναει το μονοπατι για το  Σκεπασμένο και το φαρραγι των 9 πιερίδων μουσων. Επειδη δεν είναι επαρκής η σήμανση , καλό θα είναι να ρωτήσετε κάποιο ντόπιο για την αρχή του μονοπατιού του καταρράκτη . Το μονοπάτι μέχρι τον καταρράκτη είναι πλακόστρωτο!  με κάγκελα από  τη μεριά του ρέματος !  και πεντακάθαρο . Τόσο πεντακάθαρο σαν να περνάει  καθαρίστρια  (αργότερα στη ταβέρνα  μάθαμε ότι η καθαρίστρια  είναι οι άνθρωποι του ορειβατικού συλλόγου ).

Στην είσοδο του μονοπατιού υπάρχει ταμπέλα  με τη σύντομη ιστορία του φαραγγιού. Επίσης   υπάρχουν ταμπελακια  πάνω σε διάφορα  δένδρα  του δάσους  ( από το κέντρο  περιβαλλοντικής  εκπ/σης Βελβεντου ) όπου αναφέρουν πληροφορίες φυτολογικές και ιστορικές . Ύστερα από 15 λεπτά  μικρή πεζοπορία φτάσαμε σε πλάτωμα , με πολύ ωραία διαμόρφωση ( τραπέζια , ψησταριές , θεσεις παρατήρησης)  και με  ξύλινο παρατηρητήριο από το οποίο  μπορεί κανείς να απολαύσει τη θέα του πρώτου τριπλού καταρράκτη. Από το ίδιο σημείο η θέα στη λίμνη είναι επίσης καταπληκτική.

Αφού ξαποστάσαμε και βγάλαμε τις απαραίτητες φωτογραφίες και επειδή η πεζοπορία μας , μας φάνηκε μικρή  , συνεχίσαμε το μονοπάτι πιο βαθιά μέσα στο δάσος. Το μονοπάτι συνεχίζει μέχρι το χωριό Καταφύγι (τόπος καταγωγής του διάσημου Αλέξη Ζορμπά, του Καζαντζάκη). Εμεις  προχωρήσαμε μεχρι το επόμενο οργανωμένο σημείο ξεκούρασης (περίπου 45 λεπτά) . Η διαδρομή αυτή , κρύβει μικρές εκπλήξεις όπως μερικούς ακόμα καταρράκτες, μικρούς και μεγαλύτερους μερικές  λιμνούλες, καθώς και λείψανα παλιών νερόμυλων.

Περπατούσαμε μεσα σε μια μαγευτική φύση με τρεχούμενα νερα σε ένα  πανέμορφο δασος . Εικόνες που οι λέξεις δεν μπορούν να περιγράψουν . Καθίσαμε για ξεκούραση , ήπιαμε τον καφε μας μέσα στο δασος , βγάλαμε τις φωτογραφίες μας και πήραμε τον δρόμο της επιστροφής .

Κατεβήκαμε παλι στο χωριό και κάτσαμε στο «Εν Βελβενδώ» μια μικρή ταβερνούλα στη πλατεία με πολύ καλό φαγητό και πολύ καλές τιμές. Οι ιδιοκτήτες γνώριζαν τα παιδιά του ορειβατικού και στο τέλος βρεθήκαμε να πίνουμε τσίπουρα μαζί τους . Εκεί μάθαμε για την καθαριότητα των μονοπατιών και των χώρων αναψυχής (την κάνουν οι ίδιοι και η προσπάθεια τους είναι αξιέπαινη ) και για τα αλλά μονοπάτια του βουνού που οδηγούν στα καταφύγιο του ορειβατικού και στις κορυφές Φλάμπουρο 2188μ , Τούρλα  2100μ,   Αβδέλλα 2050μ,  Αρβανίτης 2023μ. Γενικά μας έκανε εντύπωση η καθαριότητα της περιοχής ,η νοικοκυροσύνη και φυσικά η διάθεση των κατοίκων .

Συμπερασματικά  , με πολύ μικρό κόστος , είναι μια πολύ ωραία εκδρομή  για να ξεφύγουμε από τη ζωή στην πόλη . Εμείς θα ξανάρθουμε  .