Κόζιακας – Μέρος Ι

ΣΥΝΤΟΜΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Ο Κόζιακας ή Κερκέτιον Όρος όπως ήταν γνωστό στην αρχαιότητα , είναι βουνό του νομού Τρικάλων με υψόμετρο 1.901 μ. Δυτικά συνορεύει με την Νότια Πίνδο , της οποίας αποτελεί τμήμα , ενώ ανατολικά καταλήγει στον Θεσσαλικό κάμπο. Από τον ορεινό του όγκο πηγάζουν ο Πορταϊκός ποταμός και ο Κεφαλοπόταμος , που καταλήγουν στον Πηνειό, το μεγάλο ποτάμι του κάμπου. Πυκνά δάση από έλατα , αλπικά λιβάδια και όμορφες κορυφές αποτελούν το ανάγλυφο του. Λόγω της πλούσιας χλωρίδας του , πιστεύεται ότι από τις πλαγιές του μάζευε ο Ασκληπιός τα βότανα του. Επίσης και η πανίδα του είναι σημαντική αφού περιλαμβάνει σχεδόν όλα τα άγρια θηλαστικά της ελληνικής υπαίθρου , καθώς και πολλά είδη ερπετών και πτηνών.

Αυτό το βουνό αποφασίσαμε να ανέβουμε και ξεκινήσαμε από Θεσσαλονίκη για να θαυμάσουμε τη θέα των ψηλών κορυφών της Πίνδου και του θεσσαλικού κάμπου. Το πρόγραμμα μας λέει, ανάβαση μέχρι το καταφύγιο Κόζιακα και διανυκτέρευση για την πρώτη ημέρα . Ανάβαση στην κορυφή και επιστροφή τη δεύτερη ημέρα.

ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Απόσταση από Θεσ/νικη 254 km

Διόδια 9,10 Euro

Διαμονή: Καταφύγιο Κόζιακα (13 Ευρώ το άτομο)

Φαγητό: Καταφύγιο Κόζιακα (από 6 Ευρώ το άτομο)

Ευρωπαϊκός Αριθμός Έκτακτης Ανάγκης:  112

Πυροσβεστική: 199

ΕΚΑΒ:  166 

Καταφύγιο Κόζιακα: 6977662569 , 6976080613

www.koziakasrefuge.gr

Δασαρχείο Περτουλίου: 2434 091207

http://uniforest.auth.gr/

Ορειβατικός Περιηγητικός Όμιλος Πύλης: 6977425719

www.opopilis.gr

 

Περτουλιώτικα λιβάδια – Καταφύγιο Κόζιακα (1750μ)

Ημέρα 1η

Πληροφορίες Διαδρομής

Είδος Διαδρομής: Ορεινή πεζοπορία

Μήκος διαδρομής: 5,3 χιλιόμετρα

Νερό στη διαδρομή: Ναι (περίπου στη μέση, στους Αρβανίτες)

Διάρκεια: 2 ώρες και 30 λεπτά. (με στασεις)

Η διαδρομή πραγματοποιήθηκε τον ΟΚΤ 2019

Μέλη ομάδας 7 ενήλικες

Φτάνοντας κοντά στα Τρίκαλα ακολουθούμε της ταμπέλες για Ελάτη και Περτούλι, γιατί το Χιονοδρομικό κέντρο Περτουλίου που βρίσκεται στα Περτουλιώτικα λιβάδια, είναι η αφετηρία της πορείας μας. Παρκάρουμε στο παρκινγκ του χιονοδρομικού, βάζουμε τα σακίδια και ξεκινάμε. Ο καιρός λίγο βροχερός, αλλά με προοπτική να ανοίξει αργότερα, όπως μας ενημέρωνε η εφαρμογή του καιρού στα κινητά μας και ευτυχώς επαληθεύτηκε. Η διαδρομή που θα ακολουθήσουμε είναι η πιο κλασική για να ανέβει κανείς στον Κόζιακα και είναι σηματοδοτημένη με κίτρινα τετράγωνα που έχουν ένα μαύρο τρίγωνο στη μέση.

Από το κέντρο του παρκινγκ, διασχίζουμε το λιβάδι, κατευθυνόμενοι προς το βουνό και το ξύλινο γεφυράκι που βρίσκεται στην άλλη άκρη του. Περνάμε το γεφύρι και συνεχίζουμε δεξιά στο δασικό δρόμο . Μετά από 200 μέτρα περίπου μέτρα , αφήνουμε το δρόμο και ακολουθούμε τα σημάδια στο μονοπάτι αριστερά μέσα στο πυκνό ελατόδασος. Πέντε ορειβάτες στην αγκαλιά του δάσους. Περίπου 300 μέτρα πορεία και συναντάμε ξανά τον δασικό δρόμο και τον ακολουθούμε προς τα αριστερά. Συνεχίζουμε ομαλά την πορεία μας για περίπου 900 μέτρα και διασταυρωνόμαστε με άλλο δασικό δρόμο. Εκεί ,στο σημείο που βγήκαμε στη διασταύρωση ,απέναντι μας, υπάρχει ένα σχετικά μεγάλο άνοιγμα ανάμεσα στα έλατα, με χαρακτηριστική ανηφόρα. Από εκεί ξεκινά το μονοπάτι για το καταφύγιο και λίγο πιο πάνω θα δείτε στα δένδρα και το κιτρινόμαυρο σημάδι της διαδρομής.

Το δάσος μας περιτριγυρίζει καθώς ανηφορίζουμε ανάμεσα στα έλατα και τις οξιές . Κινούμαστε με μέτρια κλίση στην αρχή, για λίγο ανατολικά, έχοντας το χιονοδρομικό πίσω μας και μετά νοτιοανατολικά έχοντας το χιονοδρομικό στα δεξιά μας. Ουσιαστικά η διαδρομή τραβερσάρει ομαλά τη δυτική πλευρά του βουνού , περνώντας μέσα από υπέροχο πυκνό ελατόδασος που το διαχειρίζεται η σχολή δασολογίας του ΑΠΘ . Μικρά ρυάκια , κρυμμένα ξέφωτα , αγριολούλουδα και θεόρατα ψηλά δένδρα είναι το σκηνικό που βλέπουμε μπροστά μας. Το μονοπάτι καλοσυντηρημένο και με καλή σήμανση, όσο ανεβαίνει τόσο αποκαλύπτει τη καταπληκτική θέα προς το χιονοδρομικό και τα Περτουλιώτικα λιβάδια. Σε περίπου μια ώρα φτάνουμε σε μια φυσική σκάλα. Είναι η πρώτη της διαδρομής και βρίσκεται κάτω από το οροπέδιο Αρβανίτες ,στη ρίζα ενός κάθετου γκρεμού. Η ανάβαση γίνεται πιο απότομη καθώς ανεβαίνουμε τη σκάλα και στο τέλος της κάνουμε τη πρώτη μας στάση.

Συνεχίζουμε την ανάβαση με το μονοπάτι να έχει γυρίσει ανατολικά και να μας οδηγεί σε λίγο στο οροπέδιο και στην ομώνυμη βρύση. Η κλίση έχει μεγαλώσει χωρίς να είναι κουραστική και εμείς συνεχίζουμε τη πορεία μας που έχει γίνει πλέον βορινή. Το δάσος αρχίζει να αραιώνει και τα ορεινά λιβάδια κάνουν την εμφάνιση τους. Το μονοπάτι συνεχίζει ανάμεσα σε συστάδες από ψηλά δένδρα ανεβαίνοντας ομαλές ράχες , αποκαλύπτοντας όλο και περισσότερο την ομορφιά της φύσης. Τα φθινοπωρινά χρώματα και τα αγριολούλουδα , όπως και η καταπληκτική θέα των κορυφών της Νότιας Πίνδου μαγνητίζουν τα μάτια μας και γεμίζουν τη ψυχή μας. Σε μιάμιση ώρα περίπου, βλέπουμε μπροστά μας ,σε εκατό περίπου μέτρα, μια στάνη. Εκεί τερματίζει και ο δασικός δρόμος από τα Περτουλιώτικα λιβάδια. Το μονοπάτι όμως γυρίζει δεξιά και μας φέρνει στη δεύτερη και τελευταία σκάλα της διαδρομής μας. Αρχίζουμε την απότομη και ευτυχώς μικρή ανάβαση και με το που φτάνουμε στη κορυφή της , ξεπροβάλει μπροστά μας το καταφύγιο του Κόζιακα (1750μ) και το οροπέδιο Μπακόλα.

Καταπληκτική τοποθεσία. Το οροπέδιο στενό , στη ρίζα της κορυφής και στην άκρη του ένα όμορφο διώροφο πέτρινο κτίριο με όλες τις ανέσεις και μια υπέροχη θεά στη κορυφή Χατζηπέτρου στα ανατολικά και στα βουνά της Ν.Πίνδου δυτικά. Όλα καθαρά και ταχτοποιημένα. Κάτω η τραπεζαρία με το τεράστιο τζάκι και η κουζίνα , επάνω οι κουκέτες. Καθαρά σεντόνια και κουβέρτες και πολύ ζέστη. Ο Περικλής που το διαχειρίζεται και τα παιδιά , φιλικά και έτοιμα να δώσουν όσες πληροφορίες χρειαστούμε για το βουνό.

Έχουμε από ώρα ταχτοποιηθεί στις κουκέτες , έχουμε φάει την γευστικότατη μακαρονάδα μας για μεσημεριανό και πίνουμε τον καφέ μας, απολαμβάνοντας την ησυχία και θαυμάζοντας τα χρώματα της δύσης, πίσω από τη Λουπάτα , τη Μαρόσα και το Αυγό .

Ο ουρανός είχε πάρει πια ένα μπλε μωβ χρώμα ,όταν οι δυο Τρικαλινοί φίλοι της παρέας, που έκαναν τη συνεννόηση για τη διανυκτέρευση μας με το καταφύγιο, φάνηκαν στον ορίζοντα. Ανέβηκαν αργότερα λόγο υποχρεώσεων και τώρα γίναμε επτά. Επτά συνοδοιπόροι για τη αυριανή κορυφή αλλά και για την αποψινή super βραδιά στο καταφύγιο.

 

One thought on “Κόζιακας – Μέρος Ι

Comments are closed.