Πάικο – Δασική θέση Βαλεόρβο

ΣΥΝΤΟΜΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Το όρος Πάικο βρίσκεται στην Κεντρική Μακεδονία στα σύνορα των νομών Πέλλας και Κιλκίς με κορυφή την Γκόλα Τσούκα σε υψόμετρο 1.650 μέτρα.

Μία πολύ όμορφη και εύκολη διαδρομή του βουνού, είναι ο δασικός δρόμος που οδηγεί στη δασική τοποθεσία Βαλεόρβο, μέσα στη καρδιά του βουνού.

ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Απόσταση από Θεσ/νικη 93 km (μέχρι την Καστανερή)

Ευρωπαϊκός Αριθμός Έκτακτης Ανάγκης:  112

Πυροσβεστική: 199

ΕΚΑΒ:  166 

Δασαρχείο Γουμένισσας 2343042002

 

Πάικο – Διαδρομή για Βαλεόρβο

Πληροφορίες διαδρομής

Είδος διαδρομής: Πεζοπορία

Μήκος διαδρομής: 5,4 km

Νερό στη διαδρομή: Όχι , μόνο στο τέλος

Διάρκεια: 1 ώρα (μετάβαση)

1 ώρα. (επιστροφή)

Η διαδρομή πραγματοποιήθηκε τον ΟΚΤ 2020

Μέλη ομάδας 3 ενήλικες , 1 παιδί

 

Έχουμε ξαναέρθει πολλές φορές στο Πάϊκο και όλες κατά ένα περίεργο τρόπο, φθινόπωρο. Τη συγκεκριμένη διαδρομή τη κάναμε λίγο βιαστικά πριν 7 χρόνια ( βλέπε παλαιότερο άρθρο μας) και είχαμε υποσχεθεί στους εαυτούς μας ότι θα ξανάρθουμε. Ανεβαίνοντας από Καστανερή, προς τα Μεγάλα Λιβάδια , περνάμε το Κέντρο Περιβαλλοντικής Ενημέρωσης Πάϊκου και το παρατηρητήριο στο Πριματάρι και σε 8 χλμ περίπου από την Καστανερή βλέπουμε στα αριστερά μας ένα δασικό δρόμο με μια ξύλινη ταμπέλα που μας δείχνει τον προορισμό μας. “Βαλεόρβο” με μεγάλα γράμματα. Παρκάρουμε τα αυτοκίνητα μας στις άκρες του χωματόδρομου , που σε εκείνο το σημείο είναι αρκετά πλατύς και ξεκινάμε την πορεία μας.

Η διαδρομή μας είναι ο ίδιος ο δασικός δρόμος και ουσιαστικά είναι μια χαλαρή βόλτα στο πανέμορφο δάσος του βουνού. Αφήνουμε πίσω μας τη διασταύρωση με το δημόσιο δρόμο και χωνόμαστε μέσα στη φύση. Ο καιρός υπέροχος και η ατμόσφαιρα φρέσκια και δροσερή. Ο πρωινός ήλιος λαμπιρίζει πάνω στη πρωινή δροσιά στα φύλλα των δένδρων. Δεξιά και αριστερά μας σε κάθε πλάτωμα , στοίβες από κομμένα ξύλα που δηλώνουν τις προετοιμασίες για τον χειμώνα που έρχεται. Και κάθε φορά που τελειώνουν οι στοίβες, οι βατομουριές, τα μύρτιλα , τα μανιτάρια και το γρασίδι, συνεχίζουν αυτό το φυσικό φράκτη στην άκρη του δρόμου. Τα πανέμορφα δάση του Πάικου βαμμένα σε όλες τις αποχρώσεις του πράσινου και του καφέ, μοιάζουν ατέλειωτα. Όπου και να κοιτάξεις, μια θάλασσα από οξιές, βελανιδιές, έλατα , πεύκα και άγριες καστανιές μας περιβάλει, ενώ οι πρωινοί ήχοι από το κελάηδημα των πουλιών και το βουητό των εντομών μας συντροφεύει. Έτσι είναι όλη η διαδρομή.

Ο δρόμος ομαλός, χωρίς δυσκολίες μας οδηγεί όλο και ποιο κοντά στον προορισμό μας Περπατώντας χαλαρά, σε μια περίπου ώρα βλέπουμε το μικρό ξέφωτο που είναι ο στόχος μας. Λίγο πιο ψηλά από το επίπεδο του δρόμου με τη μικρή ξύλινη καλύβα στην άκρη του, το κιόσκι με την ψησταριά στη μέση , τη μικρή τσουλήθρα και τα ξύλινα παγκάκια θυμίζει εικόνα περιοδικού. Φτάσαμε στο Βαλεόρβο !!! Ξεκουραζόμαστε και απολαμβάνουμε το καφέ μας στη σκιά των πανύψηλων δένδρων συζητώντας για παλιές και μελλοντικές αναβάσεις και διαδρομές .

Ο χώρος πεντακάθαρος, ταχτοποιημένος και καλοσυντηριμένος, χάρη στη προσπάθεια του Δασαρχείου Γουμένισσας (όλες οι κατασκευές είναι δικές του) που για άλλη μια φορά κερδίζει τα εύσημα για την καταπληκτική δουλειά που κάνει στο βουνό. Για τους επίδοξους κατασκηνωτές, το μέρος προσφέρεται και για κατασκήνωση. . Η διαδρομή είναι εύκολη, σχεδόν χωρίς υψομετρικές διαφορές , κατάλληλη για όλα τα μέλη της οικογενείας, ακόμα και τα μικρότερα. και γίνεται και με συμβατικό αυτοκίνητο αρκεί να μην έχει βρέξει, γιατί τότε χρειάζεται τετρακίνητο όχημα

Το φθινόπωρο είναι εδώ και προχωράει γοργά, τα κάστανα έτοιμα να πέσουν από τις καστανιές και η φύση προετοιμάζεται για το χειμώνα που έρχεται. Μείναμε περίπου για δυο ώρες , απολαμβάνοντας την ησυχία της υπέροχης αυτής γωνιάς του βουνού και σιγά σιγά παίρνουμε το δρόμο της επιστροφής. Αποχαιρετάμε το Βαλεόρβο και κατεβαίνουμε προς Καστανερή για να συνεχίσουμε τη διαδρομή μας, σε γευστικά όμως μονοπάτια αυτή τη φορά στην τοπική ταβέρνα.