Εκδρομή που ακολουθεί διαβάζεται είτε έχοντας διαβάσει τις εκδρομές που είχαμε αναρτήσει παλιότερα, μια και πραγματοποιήθηκε στο ίδιο διάστημα, είτε και αυτοτελώς.
Καταφύγιο Αστράκας τηλ σταθερό 26510 46818 , κινητό 6973223100 http://www.astrakarefuge.com/
Την δεύτερη ημέρα της εκδρομής μας ,είχαμε προγραμματίσει ανάβαση στο καταφύγιο της Αστράκας. Μετά το πρωινό μας στο ξενώνα , ξεκινήσαμε για το Μικρό Πάπιγκο από όπου ξεκινά το μονοπάτι για το καταφύγιο , τη δρακόλιμνη και τις κορυφές. Εκτός από τον εξοπλισμό μας ,έχουμε μαζί μας και μια εκπληκτική ζαγορίτικη πίτα ( πίτα από αλεύρι και τυρί φέτα)που μας την έφτιαξαν οι ιδιοκτήτες του ξενώνα μας.
Το Μικρό Πάπιγκο απέχει από το Πάπιγκο 3 km οπότε σε 7 λεπτά παρκάρουμε στον Ναό των Ταξιαρχών .Ο Ναός που δεσπόζει στην κεντρική πλατεία του χωριού κτίστηκε τον 18ο αιώνα και έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο από το Υπουργείο Πολιτισμού. Το μονοπάτι είναι από τις πιο γνωστές ορειβατικές διαδρομές . Αποτελεί τμήμα του εθνικού μονοπατιού 03 και δεν έχει ιδιαίτερες δυσκολίες . είναι ευδιάκριτο, συντηρημένο και με συχνή σήμανση.
Ξεκινάμε λοιπόν από την Εκκλησία και ακολουθούμε το κεντρικό καλντερίμι που διασχίζει το χωριό. Στην διασταύρωση που συναντάμε, στρίβουμε αριστερά όπως δείχνουν οι ενημερωτικές πινακίδες, οι οποίες μας πληροφορούν επίσης ότι ο χρόνος για να καλύψει κανείς την απόσταση των 5,7 km μέχρι το καταφύγιο είναι 2 ώρες και 50 λεπτά. Προχωράμε και σε 15 λεπτά περίπου , συναντάμε την πρώτη βρύση, με το όνομα «Αβραγώνιος». Ένα πέτρινο κτίσμα με καμάρες και πεζούλια δεξιά κι αριστερά .Το νερό της γάργαρο και παγωμένο. Γεμίζουμε τα παγούρια μας και συνεχίζουμε προς τα ψηλά. Η πορεία μας γίνεται λίγο πιο ανηφορική, ανάμεσα σε χαμηλή βλάστηση και φυλλοβόλα δένδρα. Σε υψόμετρο 1178m και σε 45 λεπτά περίπου συναντάμε την “Αντάλκη”, την δεύτερη βρύση της διαδρομής. Εκεί αποφασίσαμε να κάνουμε τη πρώτη μας στάση , πράγμα που αποδεδείχθηκε ολέθριο για τη συνέχεια της πεζοπορίας μας. Θυμάστε που σας είπαμε στην αρχή για τη Ζαγορίτικη πίτα που είχαμε μαζί μας ; Ε λοιπόν είπαμε να φάμε λίγο για να πάρουμε δυνάμεις, αλλά τελικά το περπάτημα φαίνεται μας είχε ανοίξει την όρεξη και έτσι η στάση έγινε κανονικό γεύμα.
Αφού φάγαμε και ήπιαμε, μετά από 45 λεπτά, αρχίσαμε ξανά την ανάβαση μας . Όπως μπορείτε να καταλάβετε , τα πράγματα έγιναν πολύ δύσκολα . Έχουμε χάσει το ρυθμό μας , έχουμε βαρύνει και προσπαθούμε να ανέβουμε στην τρίτη βρύση, τον “Τράφο” στα 1522m. Η ηλιόλουστη ημέρα (υπέροχος καιρός για Γενάρη που έγινε η ανάβαση) σε συνάρτηση με το γεύμα επιδεινώνει τη κατάσταση. Περίπου στη μέση της διαδρομής , δεν είχαμε πλέον μυαλό για να συνεχίσουμε και αποφασίσαμε να γυρίσουμε . Κατεβήκαμε ξανά στο Μικρό Πάπιγκο και κάναμε ξανά «στάση» στο καφενείο του χωριού για καφεδάκι .Μπορεί λοιπόν η ορειβατική μας εκδρομή να έληξε άδοξα , αλλά η γαστρονομική μας εκδρομή (συνεχίστηκε μέχρι το βράδυ) στέφτηκε με απόλυτη επιτυχία.
Παρόλα αυτά για όσους θέλουν να συνεχίσουν , το μονοπάτι θα σας ανεβάσει στη βρύση «Τράφος» σε περίπου 1 ώρα, από εκεί στη τέταρτη βρύση την «Κρούνα» στα 1789m σε περίπου 40 λεπτά και από εκεί στο καταφύγιο σε άλλα 40 λεπτά. Το μονοπάτι είναι ξεκάθαρο , καλοσυντηρημένο , με καλή σήμανση . Με λίγα λόγια σας οδηγεί από μόνο του. Από το καταφύγιο μπορούμε να θαυμάσουμε την θέα προς την τις κορυφές του Πλόσκου (ΒΔ στα 2337m) της Αστράκας (ΒΑ στα 2436m) της Γκαμήλας (ΔΒΔ στα 2497m) η οποία είναι και η υψηλότερη κορυφή της Τύμφης αλλά και προς τη Λάκα Τσουμάνη που απλώνεται κάτω χαμηλά. Επίσης από το καταφύγιο κάντε άλλα 3 περίπου km στο μονοπάτι που οδηγεί στη Δρακόλιμνη της Τύμφης . Μια μικρή αλπική λίμνη ανάμεσα στις ψηλές κορυφές σε ένα φυσικό περιβάλλον ανείπωτης ομορφιάς .
Και μια συμβουλή , ξεκινήστε νωρίς . Η διαδρομή κινείται κατά το μεγαλύτερο μέρος στην αλπική ζώνη , με πολύ χαμηλή βλάστηση , συνεπώς εάν ο καιρός είναι ηλιόλουστος , θα σκάσετε από τη ζέστη.