Τρίτη ημέρα στα Ζαγοροχόρια και αποφασίσαμε να κινηθούμε κάπου κοντά στο Πάπιγκο που ήταν και ο τόπος διαμονής μας . Ξεκινήσαμε με κατεύθυνση το Μικρό Πάπιγκο από το δημόσιο δρόμο περπατώντας χαλαρά και απολαμβάνοντας τη θέα της Αστράκας που υψώνονταν επιβλητική μπροστά μας.
Σε 20 λεπτά με κανονικό περπάτημα , στα αριστερά μας βλέπουμε το ρέμα του Ρογκόβου και μια ξύλινη πινακίδα που μας πληροφορεί σχετικά με τις κολυμπήθρες. Αφήνουμε τον δρόμο και ακολουθούμε το μονοπάτι μέσα σε μια ρεματιά πελεκημένη στο βράχο, από την μητέρα φύση, απερίγραπτης ομορφιάς. Ούτε σε 5 λεπτά (περίπου 150 m) βλέπουμε μπροστά μας στις πρώτες « κολυμπήθρες» .
Πρόκειται για κοιλώματα στα ασβεστολιθικά πετρώματα τα οποία δημιουργήθηκαν από την κίνηση των νερών του ρέματος .Το ρέμα από αυτό το σημείο στενεύει και μετατρέπεται ουσιαστικά σε ένα μικρό φαράγγι, σχηματίζοντας όλα αυτά τα φυσικά κοιλώματα. Το φαινόμενο αυτό , εκμεταλλεύτηκαν οι ντόπιοι φράζοντας τις δυο μεγαλύτερες κοιλότητες, δημιουργώντας έτσι πισίνες με τρεχούμενο και πεντακάθαρο νερό.
Αν επισκεφτείτε το μέρος το καλοκαίρι , θα δείτε και αρκετούς κολυμβητές να βουτούν στα κρύα νερά. Το θέαμα είναι πανέμορφο , με το νερό να τρέχει και τα όρθια βράχια να συντροφεύουν τη ροή του. Μικροί καταρράκτες να γεμίζουν μικρές λιμνούλες και αυτές να αδειάζουν σε άλλες, δημιουργώντας περίεργα σχήματα και χρώματα .Συνεχίσαμε προς το μέσα μέρος του φαραγγιού για 15 λεπτά ακόμα χωρίς μονοπάτι, θαυμάζοντας το μεγαλείο και τη δύναμη της φύσης μέχρι που τα βράχια άρχισαν να γλιστρούν , οπότε έχοντας φτάσει σε αδιέξοδο πήραμε το δρόμο του γυρισμού για το χωριό για να πάρουμε τα αυτοκίνητα μας και να κατευθυνθούμε στο γεφύρι της Αρίστης.
Πάπιγκο (960m) – Γεφύρι Αρίστης (518m)
Από το χωριό παίρνουμε τα αυτοκίνητα μας και κατηφορίζουμε το δρόμο προς την Αρίστη. Σε 15 λεπτά ( 15 km) συναντάμε τον ποταμό Βοϊδομάτη και το στενό γεφύρι της Αρίστης. Το μέρος είναι πανέμορφο και ένα από τα πιο πολύ φωτογραφημένα μέρη στα Ζαγοροχώρια. Εδώ σταματάμε. Περπατάμε κατά μήκος του ποταμού και θαυμάζουμε τα κρυστάλλινα νερά με το πράσινο και γαλάζιο χρώμα, που σε αυτό το σημείο κυλούν ήσυχα προς τα κάτω για να ενωθούν με τον ποταμό Αώο . Περπατάμε και πιο μέσα στη παραποτάμια βλάστηση εξερευνώντας τις όχθες .Υπεραιωνόβια πλατάνια, σκλήθρα και άλλα δέντρα αποτελούν το μαγευτικό σκηνικό. Οι πέστροφες κολυμπούν μέσα στα κρύα νερά και μικρές σαλαμάνδρες βολτάρουν πάνω στα βράχια. Στο τέλος, καθόμαστε στην όχθη και απολαμβάνουμε τον καφέ μας συντρόφια με το κελάρυσμα των νερών , χαζεύοντας μια ομάδα καγιάκερς που ετοιμάζουν τον εξοπλισμό τους για να κατέβουν το ποτάμι.
Υπάρχει και ένα μονοπάτι για αυτούς που θέλουν να χαρούν το ποτάμι για λίγο περισσότερο χρόνο και μακριά από τον πολύ κόσμο. Εμείς δεν το δοκιμάσαμε γιατί ήμασταν λίγο χρονικά περιορισμένοι, λόγω της τελευταίας ημέρας της διαμονής μας .
Είναι το μονοπάτι που βγάζει στο πέτρινο γεφύρι της Κλειδωνιάς κοντά στην Κόνιτσα . Η διαδρομή ξεκινάει αμέσως μετά την τσιμεντένια γέφυρα της Αρίστης, στην πρώτη δεξιά στροφή του αυτοκινητόδρομου προς Πάπιγκο. Στα αριστερά θα δείτε την σιδερένια μπάρα που εμποδίζει την είσοδο στα τροχοφόρα την ενημερωτική πινακίδα και το καλντερίμι που ξεκινά πίσω από τη μπάρα. Το μονοπάτι, φαρδύ και ευδιάκριτο, μπαίνει σε ένα όμορφο πλατανόδασος και ακολουθεί τη ροη του ποταμού, εύκολα και χωρίς μεγάλες υψομετρικές διαφορές. Στα μισά της διαδρομής υπάρχει το εγκαταλελειμμένο μοναστήρι των Αγίων Αναργύρων. Χτίσθηκε τον 16ου αιώνα και προσφέρεται για μια ολιγόλεπτη επίσκεψη (υπάρχει μόνο το καθολικό μέρος του Ναού και ορισμένες αγιογραφίες) . Η διαδρομή συνεχίζει, διατρέχοντας πότε τις βραχώδεις πλαγιές της χαράδρας και πότε τις κατάφυτες με πλατάνια όχθες του ποταμού και μετά από μιάμιση περίπου ώρα, φτάνει στο τέλος του. Η καλύτερη εποχή για την πραγματοποίησή της είναι το καλοκαίρι . Προσοχή το Χειμώνα και την Άνοιξη γιατί όταν τα νερά είναι φουσκωμένα μπορεί κάποια τμήματα του μονοπατιού που είναι δίπλα στο ποτάμι να είναι πλημμυρισμένα και αδιάβατα.
Μια μικρή συμβουλή .Το μέρος είναι πάνω στον επαρχιακό δρόμο Καλπακίου – Πάπιγκου, έχει εύκολη πρόσβαση με αυτοκίνητο και όλοι οι τουρίστες σταματούν εκεί. Αυτό εχει σαν αποτέλεσμα , ειδικά σε αργίες , να υπάρχει μεγάλη κίνηση. Προτιμήστε λοιπόν κάποια καθημερινή για την επίσκεψη σας.