Ανάβαση στα βουνά της Βροντούς , του σπουδαιότερου δασικού πνεύμονα του νομού Σερρών, και συγκεκριμένα στην κορυφή Πρ. Ηλίας σε υψόμετρο 1.849 μ.
ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Απόσταση από Θεσ/νικη 111 km
Ευρωπαϊκός Αριθμός Έκτακτης Ανάγκης: 112
Πυροσβεστική: 199
ΕΚΑΒ: 166
Δασαρχείο Σερρών 2321046262
Ξεκινήσαμε από Θεσσαλονίκη και σε μια ώρα φτάσαμε στην όμορφη πόλη των Σερρών . Από εκεί ακολουθούμε τις ταμπέλες για Λαιλιά . Πάνω στο δρόμο υπάρχει ταμπέλα δεξιά μας που πάει στο καταφύγιο του ΕΟΣ Σερρών από όπου υπάρχουν δύο μονοπάτια που σε μιάμιση περίπου ώρα μέσα από το δάσος , οδηγουν στην κορυφή του βουνού τον Πρ. Ηλία ή Αλη Μπαμπά . Είναι αρχές Απριλίου και ο βαρύς καιρός , μας συντροφεύει μέχρι το παρκινγκ του καταφυγίου. Παρκάρουμε, ετοιμάζουμε τον εξοπλισμό μας και ξεκινάμε.
Κυκλική διαδρομή Καταφύγιο ΕΟΣ-Κορυφή Πρ. Ηλίας (1849m)- Βάση Χιονοδρομικού – Καταφύγιο ΕΟΣ
Η διαδρομή είναι μια εύκολη ανάβαση και δεν παρουσιάζει καμιά τεχνική δυσκολία. Να σημειώσουμε ότι εάν και Απρίλιος , η μισή περίπου διαδρομή ήταν σε χιόνι. Έτσι δικαιολογούνται και οι χρόνοι στην ενότητα των πληροφοριών.
Έξω από το καταφύγιο ξεκινάει ένα καλό ορειβατικό μονοπάτι και στην αρχή για 900 περίπου μετρά κινείται βόρεια ανάμεσα σε ένα καταπληκτικό δάσος από πεύκα και οξιές. Με πολύ καλή σήμανση μας οδηγεί κάποια στιγμή να στρίψουμε ανατολικά. Στο σημείο υπάρχει ταμπέλα η οποία και δείχνει την πορεία που πρέπει να ακολουθήσουμε.
Δεξιά προς τα επάνω είναι η διαδρομή για την κορυφή, ενώ ευθεία είναι η διαδρομή που οδηγεί στο χιονοδρομικό κέντρο. Ανηφορίζουμε όλο και πιο ψηλά και οι οξιές έχουν δώσει τη θέση τους στα έλατα που αρχίζουν και εμφανίζονται διάσπαρτα ανάμεσα στα πεύκα.
Συνεχίζουμε μέχρι την πρώτη μικρή στάση μας , ένα φυσικό μπαλκόνι στην άκρη της πλάγιας , από όπου μπορούμε να θαυμάσουμε όλη τη θεά και την ομορφιά του κάμπου των Σερρών. Λίγο νερό , οι απαραίτητες φωτογραφίες και συνεχίζουμε.
Τώρα το δάσος αποτελείτε μόνο από έλατα και σιγά σιγά αρχίζει να αραιώνει. Είμαστε πλέον στην πάνω πλευρά του χιονοδρομικού , το τοπίο είναι γυμνό και στο βάθος βλέπουμε το εγκαταλειμμένο πυροφυλάκιο .Από εκεί η κορυφή είναι μερικά μέτρα μακριά . Από το πυροφυλάκιο στρίβουμε νοτιοανατολικά προς το μεγάλο σωρό βράχων που βλέπουμε δεξιά μας. Σκαρφαλώνουμε με προσοχή και να’μαστε στην κορυφή. Η θέα μαγευτική . Όλος ο κάμπος των Σερρών , το Μενοίκιο , ο Ορβυλλος , το Μπέλλες και τη λίμνη της Κερκίνης στα πόδια μας .
Επιστρέφουμε στο πυροφυλάκιο και από εκεί είτε μπορούμε να κατεβούμε από το ίδιο μονοπάτι που μας ανέβασε μέχρι εδώ ή να κατεβούμε μέσα από την πίστα του χιονοδρομικού μέχρι την άσφαλτο και από εκεί να γυρίσουμε πίσω στο καταφύγιο. Η πρώτη επιλογή είναι πιο σύντομη, αλλά εμείς προτιμήσαμε τη δεύτερη. Η κατάβαση εύκολη χωρίς πρόβλημα προσανατολισμού , μας φέρνει αρκετά γρήγορα στη βάση του χιονοδρομικού . Παίρνουμε την άσφαλτο με κατεύθυνση για Σέρρες και πλέον βολτάρουμε χαλαρά. Θέλαμε όμως κάτι πιο χωμάτινο και έτσι μετά από 600 περίπου μέτρα συναντάμε στα αριστερά μας ένα δασικό δρόμο ο όποιος ξαναχώνεται στο δάσος και συνεχίζει να κινείται με νότια κατεύθυνση.
Προχωράμε άνετα και σε άλλα 800 περίπου μέτρα φτάνουμε ξανά στο σημείο της ταμπέλας που συναντήσαμε κατά την ανάβαση. Αν πάμε αριστερά όπως δείχνει το βέλος, ξαναγυρνάμε στην κορυφή, ενώ ευθεία ξαναγυρνάμε στο καταφύγιο. Ευθεία λοιπόν και με τα από μισή ώρα περίπου, βλέπουμε το καταφύγιο. Φτάσαμε ξανά στην αφετηρία μας . Έτσι ολοκληρώνεται αυτή η κυκλική διαδρομή , στην κορυφή του Λαιλιά και στο πανέμορφο δάσος των βουνών της Βροντους . Γεμάτοι αναμνήσεις μπαίνουμε στα αυτοκίνητα μας και πάμε για Σερρες . Τώρα, σειρά έχουν τα τσίπουρα.