Μετά από άλλες δυο ώρες και μια επίπονη και ανελέητη ανάβαση, βγαίνουμε από το δάσος. Μονοπάτι πια δεν υπάρχει αλλά δεν υπάρχει και πρόβλημα προσανατολισμού. Μπροστά μας, η τελευταία απότομη ανηφόρα μέχρι το ίσιωμα της κορυφής και το υψομετρικό κολονάκι που φαίνεται στο βάθος . Επιτέλους, φτάσαμε. Απέναντι μας , το Παπά ρέμα και οι ψηλές κορυφές του βουνού των θεών, Πρ. Ηλίας , Τούμπα, Στεφάνι, Χρηστάκης . Από την άλλη, τα Πιέρια, η Βροντού , οι παραλίες της Κατερίνης , ο Θερμαϊκός και η Χαλκιδική .